
Kitabım, Hobilerim, Galerim ile sizinleyim
Bir hafta sonra. Ev, alışık olduğumdan daha kalabalıktı. Mumlar yanıyordu. Masada küçük bir pasta vardı. Ece abartmamıştı. Gerçekten küçük bir şeydi. Bu kız gerçekten ne…
Akşamüstü kampüs, gündüzden kalma kalabalığını yavaş yavaş bırakıyordu. Hava kararmaya yüz tutmuştu ama ışıklar henüz yanmamıştı. O arada kalan saat… Güneşin son ışıklarını kaçar gibi…
Dört ay sonra. Yaz tatili bitmiş, üniversiteye dönmüştüm. Son senemdi ve onun verdiği heyecanla karışık stres bedenimi ele geçirmişti. Bu bölümün koridorlarında yürüdüğün son aylardı…