Sabah serinliğiyle iyice kendime gelmiştim, uykunun tek bir zerresi kalmamıştı gözlerimde. Adımlarım fazla mı hızlıydı yoksa zaman algım mı kaymıştı bilmiyorum ama normalde nefes nefese…
Gözlerimi açtığımda kendimi karanlığın ortasında, bir mağaranın girişinde buldum. Yıldızlar tam az önceki gibi parlak ve çoktu. Sanki gökyüzü ve zaman tamamen aynıydı, sadece benim…